Gevolgen

Gevolgen voor het leerproces of functioneren

Relatie voorstellingsvermogen met leer- en gedragsproblemen

Alle mensen denken in meer of mindere mate op beide manieren:
verbaal en non-verbaal. Kinderen en volwassen met leesproblemen of dyslexie hebben een bijzondere gave voor waarneming, verbeeldings-kracht en intuïtie. Ze denken bij voorkeur non-verbaal (visueel), zijn specialist in het maken van mentale voorstellingen en kijken naar het totaalbeeld om te leren. De meeste dyslectici zijn zich niet bewust van hun denkwijze.

Beelddenkers bekijken een situatie in gedachten van alle kanten (meer indrukken). Niet alleen ruimtelijk, maar ook in meerdere lagen van begrip, gevoel en tijd. Ze zijn dan even niet gericht op hun omgeving: de zintuigen pikken niet alle signalen uit de omgeving op . Dat geldt voor hun ogen, oren, evenwichtsgevoel en gevoel voor beweging en tijdsbesef. Ze zijn zich er niet van bewust dat wat ze in hun verbeelding waarnemen, niet de werkelijkheid is.

Bij het waarnemen in twee dimensies (het platte vlak), zoals letters, cijfers of symbolen, raken beelddenkers in de verwarring. Hun natuurlijke driedimensionele waarnemingsgave zorgt voor problemen. Als letters of cijfers namelijk van een andere kant worden bekeken of worden gespiegeld of in een andere volgorde worden waargenomen staat er (in gedachten) iets anders. Gesproken of geschreven woorden die geen duidelijk concreet beeld oproepen zorgen voor ook voor verwarring. Door het zoeken naar oplossingen in hun verbeelding/gedachten beginnen de problemen. Er wordt niet meer adequaat waargenomen. Dit alles leidt tot onbegrip, fouten maken, niet goed meer luisteren, het opnemen van vervormde informatie, onzekerheid enzovoorts. Beelddenkers gebruiken hun creatieve vermogen voor het bedenken van oplossingen (compensatie). Uiteindelijk worden deze oplossingen starre ‘trucs’ of uiten zich als leerproblemen of aandachts-problemen.

Als non-verbaal denken te sterk ontwikkeld is, verstoort hij andere denkpatronen. In principe heeft ieder mens de mogelijkheid om beide hersenhelften te gebruiken en over en weer te springen.
Voorbeelden van verstoringen zijn: niet weten hoe je aan een taak moet beginnen, het overzicht snel verliezen, jezelf verliezen in details, weinig of geen tijdsbesef, moeite met abstracte symbolen zoals cijfers, letters, muzieknoten, niet begrepen worden in een gesprek (met als gevolg heftige reacties).