Oorzaak

Werkelijke oorzaak van leerproblemen

Het volgende scenario is kenmerkend voor een kind met leerproblemen

1. Het kind probeert iets te leren
2. Omdat het kind in de war is, raakt het gedesoriënteerd.
3. Is het kind eenmaal gedesoriënteerd dan raakt de zintuigelijke waarneming ontregeld.
4. Een ontregelde zintuiglijke waarneming heeft tot gevolg dat het kind onnauwkeurige informatie binnen krijgt.
5. Terwijl het kind gedesoriënteerd is, probeert het dingen te leren met behulp van deze onnauwkeurige informatie. Het kind leert dus de foutieve informatie.
6. Dan moet het kind reproduceren wat het heeft geleerd. De informatie komt er verkeerd uit – want deze is verkeerd binnengekomen! De foutieve informatie die het kind geeft, wordt door de leerkracht bestempeld als fout.
7. Het kind raakt hoe langer hoe meer gefrustreerd door de fouten en begrijpt zelf niet hoe ze kunnen ontstaan.
   Het kind snapt niet dat de informatie die binnenkomt al fout is voordat het probeert deze te reproduceren.

De emotie die gepaard gaat met dit dilemma – dat er informatie binnekomt die op voorhand al fout is – is frustratie.
Vraag 100 dyslectici welke emotie ze het sterkst met hun dyslexie associëren en 95% zal waarschijnlijk antwoorden: frustratie. Dyslexie is meer dan een louter mechanisch proces in de hersenen. Kinderen met dyslexie proberen om te gaan met een verwarrende wereld, maken fouten, begrijpen niet waarom ze die fouten maken en proberen zich te handhaven. Dyslexie is bij ieder kind anders, want ieder kind maakt fouten op zijn of haar eigen manier en bedenkt ook weer eigen manieren om de moeilijkheden het hoofd te bieden en te overleven.